{"id":1517,"date":"2023-11-10T10:02:39","date_gmt":"2023-11-10T10:02:39","guid":{"rendered":"https:\/\/gazelle-blog.pondigital.solutions\/nl\/?p=1517"},"modified":"2023-11-28T07:27:40","modified_gmt":"2023-11-28T07:27:40","slug":"fietsroute-dwars-door-de-meinweg-in-limburg","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/gazelle-blog.pondigital.solutions\/nl\/fietsroute-dwars-door-de-meinweg-in-limburg","title":{"rendered":"Stuif door Limburgse steengroeves op de grens met Duitsland"},"content":{"rendered":"\n

Avontuurlijke gravelpaden<\/h2>\n\n\n\n

Na vertrek in het relatief vlakke Maasdal bekruipt je al snel een avontuurlijk gevoel. De route rijgt de gravelpaden aaneen, en niet zelden zitten er \u2018hupjes\u2019 in, wat betekent dat je kortstondig uit het zadel moet om wat extra kracht op de pedalen te zetten. Maar echt zwaar wordt het niet. Een voorbeeld van zo\u2019n milde, avontuurlijke klim is de Horserberg, waar je over een brede grindstrook omhoog gaat en je je dan in een desolate steengroeve stort. In het verleden was die economisch gezien van grote betekenis voor de regio. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Langs munitiedepot<\/h2>\n\n\n\n

Verderop, als je via een klim de grens met Duitsland passeert, wordt het nog avontuurlijker. Hier, in het Brachter Wald, rijd je langs een verlaten militaire basis. Weggestopt in het bos lag van 1948 tot 1996 een munitiedepot van het Britse Rijnleger, een van de grotere in zijn soort in West-Duitsland. De stenen fundamenten van de opslagplek en de terreinhekken zijn de stille getuigen van die tijd. Voor een achtergebleven militair hoef je niet te vrezen; als je een beetje mazzel hebt, komt er wel een hert of ree uit de bossen gesprongen. <\/p>\n\n\n\n

Fijne glooiingen<\/h2>\n\n\n\n

De klimmetjes over de paden met riviergrind en -zand worden na verloop van tijd iets pittiger, maar nooit onoverkomelijk. De helling bij de Kahlberg\u2019sche Heide is er eentje van. Maar ook in het Elmpter Wald is er aan fijne glooiingen geen gebrek. Als beloning mag je hier dwars door een steengroeve stuiven. In de afdaling maak je gang, mede voor de klim uit de groeve die volgt. Hierna wacht je nog genoeg vals plat op de grens van Nationaal Park de Meinweg. Een kilometer of vijf rijd je langs prachtige heide. Tip: rijd hier in de late zomer, als het gewas kleurrijk paars is.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Dalheimer M\u00fchle<\/h2>\n\n\n\n

Het toetje aan het einde van de rit is pittig maar smakelijk. Na een meanderende afdaling is er aan de horizon zicht op een serie windmolens. Hierna krijg je een venijnige kuitenbijter voorgeschoteld, ongeveer ter hoogte van de Dalheimer M\u00fchle. Deze watermolen vind je aan de Rothenbach (Rode Beek) in Wegberg. Hij stamt uit de dertiende eeuw en er is een fijn restaurant in gevestigd. Een ideale plek om weer op krachten te komen voordat je de absolute finale van Dwars door de Meinweg induikt.<\/p>\n\n\n\n

Profiel<\/h2>\n\n\n\n